5.600.000 ΕΥΡΩ ΕΧΕΙ ΣΤΟΙΧΙΖΕΙ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ ΟΤΑΝ ΤΟ ΝΕΟ ΚΤΙΡΙΟ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΔΟΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ 2010 !

by on 28 August 2017

Πετσοκόβονται οι συντάξεις. Ο παππούς του ΟΓΑ να ψοφήσει ! Του δίνουμε σκάρτα 300 ευρώ, να του τα κάνουμε 200 και πολλά είναι ! Όλοι στη πρέσα να τελειώσουν και να σβήσουν. Όμως το ‘Ελληνικά κράτος μπορεί να πληρώνει 800.000 ενοίκια ετησίως, γιατί  η κατασκευή του κτιρίου στέγασης της Ελληνικής Πρεσβείας στο Βερολίνο χρονίζει και πηγαίνει από αναβολή σε αναβολή από το … 2010 !!!

Διαβάστε αναλυτικά τι έχει συμβεί. Και βέβαια η ιστορία συνεχίζεται ανενόχλητα…

«ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΆΡΤΑΣ» Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ;

Η κατασκευή του κτιρίου στέγασης της Ελληνικής Πρεσβείας στο Βερολίνο χρονίζει αδικαιολόγητα και πηγαίνει από αναβολή σε αναβολή

Ο λόγος γι’ αυτό το νέο «Γεφύρι της Άρτας»: Το ελληνικό κράτος και συγκεκριμένα η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου (ΚΕΔ) έχει να πληρώσει από το Νοέμβριο του 2010 στην κατασκευαστική εταιρεία έξι λογαριασμούς συνολικού ποσού 3 εκ. ευρώ. Στις πέντε επιστολές πού έστειλε η ανάδοχος εταιρεία ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ ΑΤΕ αυτό το διάστημα προς την ΚΕΔ διαμαρτύρονταν για την “αντισυμβατική” συμπεριφορά του δημοσίου. Οι επιστολές δεν επέφεραν κανένα αποτέλεσμα. Τέλη Ιουνίου η εταιρεία στέλνει μια έκτη επιστολή, με την οποία επιρρίπτει στην ΚΕΔ ότι με τη μη πληρωμή των λογαριασμών τείνει να την “εξοντώσει οικονομικά” και ότι την αναγκάζει να προβεί στη διακοπή των εργασιών στο εργοτάξιο, εάν ως τα μέσα Ιουλίου δεν πληρωθεί. Ως αυτή τη στιγμή που γράφονται αυτές οι σειρές, δεν είναι γνωστό αν το ελληνικό δημόσιο έχει ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του. Όλο αυτό το διάστημα από το Νοέμβριο και μετά η ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ ΑΤΕ προχώρησε σε δανεισμό για να συνεχίσει τις εργασίες. Κι αυτό επειδή ενεργούσε “καλόπιστα” αλλά και επειδή θεωρεί το έργο και ως ευκαιρία για να μπορέσει να διεκδικήσει και άλλες συμβάσεις στη γερμανική αγορά.

Εξοικονόμηση 800.000 ευρώ ετησίως

Το νέο κτίριο της ελληνικής πρεσβείας χτίζεται σε ιδιόκτητο οικόπεδο του ελληνικού δημοσίου, όπου βρισκόταν και προπολεμικά η πρεσβεία. Το συνολικό εμβαδόν του κτιριακού συγκροτήματος ανέρχεται σε 6740 τ.μ. και αναπτύσσεται σε 6 στάθμες: υπόγειο, ισόγειο, 3 ορόφους και πατάρια. Στο κτήριο θα στεγάζονται όλα τα τμήματα της πρεσβείας που σήμερα βρίσκονται διάσπαρτα σε διάφορα μέρη της γερμανικής πρωτεύουσας, δηλαδή η πρεσβεία με το εμπορικό, το στρατιωτικό και το εκπαιδευτικό της τμήμα, το προξενείο, το γραφείο τύπου και η πρεσβευτική κατοικία. Τα έξοδα για την ενοικίαση χώρων, στους οποίους στεγάζονται σήμερα αυτές οι υπηρεσίες φθάνουν μηνιαίως τις 70.000 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι από τη στιγμή που τελειώσει το κτήριο της πρεσβείας και στεγαστούν αυτές οι υπηρεσίες εκεί, το ελληνικό δημόσιο “γλιτώνει” αυτό το ποσό, που ετησίως ανέρχεται στα 800.000 ευρώ.

Περιττά έξοδα του ελληνικού δημοσίου

Η σύμβαση ανάθεσης έργου για την κατασκευή της πρεσβείας που υπογράφτηκε στις 22. Φεβρουαρίου 2010 μεταξύ της ΚΕΔ και της αναδόχου εταιρείας ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ, προέβλεπε ότι η “παράδοση με το κλειδί στο χέρι” του κτηρίου θα γίνει σε 26 μήνες, δηλαδή στις 22 Απριλίου του 2012. Στην πορεία η κατασκευαστική εταιρεία ζήτησε και έλαβε παράταση δύο μηνών. Έτσι η νέα ημερομηνία παράδοσης ορίστηκε για τον Ιούνιο του 2012. Σε περίπτωση όμως που σταματήσουν οι εργασίες λόγω της ολιγωρίας της ΚΕΔ να πληρώνει τους λογαριασμούς προς την εταιρεία, τότε ούτε και αυτή η ημερομηνία θα τηρηθεί. Αυτό θα σήμαινε, ότι για κάθε μήνα που πάει χαμένος, το ελληνικό κράτος θα σπαταλά 70.000 ευρώ.

Τα περίεργα της ΚΕΔ

Οι προσπάθειες ανέγερσης του κτηρίου της ελληνικής πρεσβείας ξεκίνησαν στα μέσα της δεκαετίας του ΄90. Μία πρώτη άδεια οικοδομής που είχε δοθεί το 2001 από την πολεοδομία του Βερολίνου ακυρώθηκε μετά από πέντε χρόνια, επειδή οι ελληνικές υπηρεσίες δεν ήταν σε θέση να αρχίσουν με το έργο. Κατόπιν ξεκίνησε μια νέα προσπάθεια για αίτηση οικοδομής, με νέα έξοδα για τα τέλη κ.ο.κ. Μετά από αρκετά χρόνια καθυστερήσεων που κατά την ΚΕΔ οφείλονται σε ενστάσεις γειτόνων του οικοπέδου, αλλά για γνώστες του ζητήματος μάλλον σε αλλότριους λόγους, οι εργασίες ξεκίνησαν. Και μάλιστα με εξασφαλισμένο ολόκληρο το ποσό των 15 περίπου εκ. ευρώ που είναι αναγκαίο για την ανέγερση του κτηρίου. Βάσιμες πληροφορίες λένε ότι ήδη το 1997 η ΚΕΔ ζήτησε και έλαβε το σχετικό τραπεζικό δάνειο. Ως το 2006 ήταν άτοκο, έκτοτε το ελληνικό δημόσιο πληρώνει τόκους. Αν πράγματι έχουν έτσι τα πράγματα, τότε δεν τίθεται μόνο ζήτημα γιατί η ΚΕΔ δεν πληρώνει τους λογαριασμούς της εταιρείας από τη στιγμή που τα χρήματα βρίσκονται στο ταμείο της. Τίθεται και ζήτημα για τη χαμένη δεκαετία που παρήλθε έως ότου ξεκινήσουν οι εργασίες. Προς τι;

Παρεμπιπτόντως

Σε απόσταση 30 περίπου μέτρων από το οικόπεδο της νέας ελληνικής πρεσβείας βρίσκεται η πρεσβεία της Σλοβακίας και σε απόσταση 100 μέτρων το οικόπεδο, όπου χτίζεται η νέα τουρκική πρεσβεία. Η ανέγερση της σλοβακικής πρεσβείας ολοκληρώθηκε σε λιγότερο από ενάμιση χρόνο, ενώ οι εργασίες για την τουρκική, που με 15.600 τ.μ. θα έχει σχεδόν τριπλάσιο εμβαδόν σε σχέση με την ελληνική, έχουν ξεκινήσει πριν από δύο μήνες και θα ολοκληρωθούν το φθινόπωρο του 2012, δηλαδή μέσα σε 17 μήνες.

Dw – Παναγιώτης Κουπαράνης, Υπεύθ. σύνταξης: Σπύρος Μοσκόβου

15.07.2011

ΚΑΡ. ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ: «ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΆΡΤΑΣ» Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ

Ζήτησε «να βρεθούν οι υπεύθυνοι της καθυστέρησης στην κατασκευή του»

Έκπληξη και απογοήτευση: Αυτά τα συναισθήματα αποτυπώνονταν στο πρόσωπο του Κάρολου Παπούλια κατά την ξενάγησή του το βράδυ της Πέμπτης στο νέο ιδιόκτητο κτίριο της ελληνικής πρεσβείας στο Βερολίνο.

Αν και σχεδόν έτοιμο, το κτίσμα θυμίζει ακόμη γιαπί – χωρίς φως και έπιπλα, χωρίς σύνδεση των ηλεκτρονικών εγκαταστάσεων, και με πατώματα καλυμμένα με χαρτόνια.

Και το χειρότερο: Κανείς δεν ξέρει αν και πότε το έργο θα περατωθεί. Η έλλειψη συντονισμού των τεχνικών υπηρεσιών στην Αθήνα, καθώς και η αδιαφορία των αρμόδιων υπουργείων αναβάλουν συνεχώς την ολοκλήρωσή του.

«Έχει γίνει της Άρτας το γιοφύρι» αναφώνησε μετά την ολοκλήρωση της επίσκεψής του ο κ.Παπούλιας. «Νομίζω ότι πρέπει να βρεθούν οι υπεύθυνοι αυτής της καθυστέρησης».

Το πλήρες κείμενο της δήλωσης-καταπέλτη είναι το εξής:

«Για μια φορά ακόμα φεύγω απογοητευμένος από την υπό κατασκευή ευρισκόμενης πρεσβείας μας στο Βερολίνο. Ένα έργο που έπρεπε να έχει τελειώσει και δεν έχει τελειώσει, έχει γίνει της Άρτας το γιοφύρι. Νομίζω ότι πρέπει να βρεθούν οι υπεύθυνοι αυτής της καθυστέρησης και επιτέλους πρέπει να αναληφθεί σοβαρή προσπάθεια για να τελειώσει αυτό το πολύ αναγκαίο έργο σημαντικής εκπροσώπησης της Ελλάδας σε μεγάλη πρωτεύουσα, όπως το Βερολίνο – και μάλιστα σε αυτό τον πολύ ωραίο κτίσμα».

Η κατασκευή αυτή στη οδό Χιρόσιμα-στράσε της γερμανικής πρωτεύουσας αποτελεί όντως «πονεμένη ιστορία».

Οι πρώτες σχετικές κρούσεις είχαν γίνει από τους ίδιους τους (Δυτικούς) Γερμανούς πριν από την πτώση του τείχους, οι οποίοι είχαν μάλιστα προτείνει να αναλάβουν το μεγαλύτερο μέρος των δαπανών για την ανοικοδόμηση του καταστραμμένου στον πόλεμο κτιρίου της πρεσβείας στη βάση του αρχικού της σχεδίου σε τεχνοτροπία Γιούγκεντστιλ. Η πρόταση δεν προχώρησε όμως είτε για πολιτικούς λόγους (οι τότε ελληνικές κυβερνήσεις δεν ήθελαν να τα «χαλάσουν» με την κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας, η οποία απέρριπτε την εγκατάσταση πρεσβειών στο δυτικογερμανικό τμήμα της πόλης), είτε λόγω της παραδοσιακής «ακινησίας» των ελληνικών Αρχών.

Η ακινησία μετατράπηκε σε πυρετώδη κινητικότητα μετά το 1990, όταν το Βερολίνο ξανάγινε πρωτεύουσα της ενωμένης πλέον Γερμανίας και οι ξένες πρεσβείες άρχισαν να μεταφέρονται εκεί σε χρόνο ρεκόρ από τη Βόννη.

Ένας μετά τον άλλο οι έλληνες πρωθυπουργοί, με πρώτο τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, επισκέπτονταν τα ερείπια της πρεσβείας και «όμνυαν» τη σύντομη επανοικοδόμησή της. Αυτή έμενε όμως πάντα στα χαρτιά.

Το πραγματικό έργο άρχισε περί το 2009 με στόχο την ολοκλήρωση του στα τέλη του 2011. Από τότε η ολοκλήρωσή του «καρκινοβατεί» για λόγους που δεν έχουν σχέση με τον εργολάβο – την κατασκευαστική εταιρία «Εργοτέλης» -, ή με τεχνικά προβλήματα. «Η κύρια αιτία είναι η ελληνική γραφειοκρατία, που δεν έχει αλλάξει ούτε τα τελευταία χρόνια» λέει ειδήμων που θέλει να μείνει ανώνυμος. «Μέσα σε τέσσερα χρόνια άλλαξε τέσσερις φορές ο κρατικός ανάδοχος του έργου – ΚΕΔ, ΕΤΑ, ΟΣΚ, Ελληνικές Κατασκευές. Καθένας από αυτούς είχε δικές του προτεραιότητες, δικά του γούστα, δικούς του ημέτερους και δικές του καθυστερήσεις».

Το αποτέλεσμα: Η ελληνική κυβέρνηση συνεχίζει να πληρώνει πανάκριβα ενοίκια για την εγκατάσταση των υπηρεσιών της σε διάφορα κτίρια της πόλης – χώρια το κόστος της οικοδομής, που λόγω των καθυστερήσεων έχει ξεπεράσει κατά πολύ το προϋπολογιζόμενο αρχικό των 15,3 εκατομμυρίων ευρώ.

Αισθητικά, το νέο κτίριο της πρεσβείας ωχριά μπροστά στα κτίσματα των άλλων ξένων πρεσβειών, που συχνά αποτελούν αρχιτεκτονικά θαύματα – όπως, για παράδειγμα, εκείνα της Ολλανδίας, των σκανδιναβικών και μερικών αραβικών χωρών, ή της Αυστρίας. Λειτουργικά έχει όμως ανεκτίμητη αξία, δεδομένου ότι θα συνενώνει όλες τις υπηρεσίες της, συμπεριλαμβανομένου και του προξενείου, σε ένα χώρο και θα διαθέτει τις πιο σύγχρονες ηλεκτρονικές εγκαταστάσεις.

Αν η δήλωση του προέδρου της δημοκρατίας θα οδηγήσει σε απόδοση ευθυνών και στη σύντομη ολοκλήρωση του έργου, είναι άδηλο. Σίγουρο είναι όμως ότι η παρέμβασή του έφερε στην επιφάνεια ένα θέμα που και μόνο λόγω της απίστευτης ολιγωρίας των πρωταγωνιστών του έχει την οσμή σκανδάλου – δύσκολο να «κουκουλωθεί» τώρα πάλι στα γρήγορα.

Η επίσκεψη του κ.Παπούλια στο Βερολίνο έχει βέβαια άλλο βασικό στόχο: Τη συνάντηση με το γερμανό ομόλογό του Γιόαχιμ Γκάουκ το πρωί της Παρασκευής σε αντάλλαγμα της επίσκεψης του τελευταίου το Μάρτιο του 2014 στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκειά της θα υπογραφεί και «δήλωση προθέσεων» μεταξύ της ελληνικής πρεσβείας και του γερμανικού υπουργείου Οικογένειας για τη δημιουργία ενός Ελληνογερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας κατά το πρότυπο του Πολωνογερμανικού και Γαλλογερμανικού Ιδρύματος που λειτουργούν από καιρό με μεγάλη επιτυχία.

Πέραν τούτου, όπως ανακοίνωσε το γερμανικό υπουργείο εξωτερικών, άρχισε να λειτουργεί το γερμανοελληνικό «Ταμείο για το Μέλλον», που χρηματοδοτείται αποκλειστικά από τη Γερμανία με ένα εκατομμύριο ευρώ ετησίως (μέχρι το 2017), και αποσκοπεί στην προώθηση της επιστημονικής έρευνας για τις ελληνογερμανικές σχέσεις – από την εποχή του Όθωνα μέχρι την Κατοχή και το σήμερα.

Δραστηριότητες δηλαδή, που ενώ από μόνες τους είναι από αξιέπαινες ως θεάρεστες, έχουν τη δυσοσμία του υποκατάστατου για τις επιπτώσεις του μνημονίου, καθώς και για την άρνηση του Βερολίνου να καταβάλει αποζημιώσεις για την περίοδο της Κατοχής– ή, ακόμα χειρότερα, να μην θέλει καν να μιλήσει γι αυτές.

Χειλάς Νίκος – tovima

12/09/2014