ΣΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΩΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ … με την εγγύηση του ελληνικού λαού

by on 19 December 2013

 Του “Αλιέως”

 ….και μία άλλη εκδοχή (*)  για την υπόθεση ΤΣΟΥΚΑΛΑ,

    που εν τέλει είναι η ΄΄κορυφή του παγόβουνου΄΄  όσων συντελούνται τόσα χρόνια στις πλάτες του μ@λ@κα Ελληνα.

 O Δημήτρης Τσουκαλάς, βουλευτής επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην ΠΑΣΟΚ, άνοιξε ένα μεγάλο κεφάλαιο με την εφάπαξ αποζημίωση που έλαβε από την εταιρεία στην οποία εργαζόταν, την τράπεζα ABN AMRO, η οποία ως γνωστόν διεσώθη από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μετά την χρηματοπιστωτική κρίση του 2008.

Επί τη ευκαιρία αναφέρουμε ότι η τράπεζα ABN AMRO στην Ελλάδα υφίσταται ως γραφείο αντιπροσωπείας εδώ και αρκετά χρόνια, αφού ως τράπεζα με φυσικό δίκτυο καταστημάτων έχει πάψει να υφίσταται από το 2002 όταν το δίκτυο καταστημάτων της εξαγοράστηκε από την Ασπίς Bank, του Παύλου Ψωμιάδη!

Ας επανέλθουμε όμως στο κεφάλαιο που άνοιξε ο πρώην συνδικαλιστής και νυν βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Τσουκαλάς με το ασφαλιστήριο συμβόλαιό του και την παχυλή αποζημίωσή από τον ιδιωτικό τομέα.

Πρόκειται για τα λεγόμενα DAF, όχι τα φορτηγά ή τα λεωφορεία, αλλά τα ομαδικά ασφαλιστήρια συμβόλαια, τα οποία αποτελούν ένα μεγάλο κοινό μυστικό όλων των εργαζομένων, που εργάζονται σε σοβαρές και λιγότερο σοβαρές εταιρείες και σε υπό κρατικό έλεγχο εταιρείες, όπως είναι οι ελληνικές τράπεζες και οι ελληνικές ασφαλιστικές εταιρείες.

Είναι κοινό μυστικό γιατί όλοι το ξέρουν και όλοι ωφελούνται.

Αυτά τα συμβόλαια DAF (Deposit Administration Fund) είναι αποταμιευτικά προγράμματα στα οποία εισφέρουν οι εταιρείες και εργαζόμενοι σταθερές ή μεταβλητές εισφορές ενώ το συνολικό ποσό που συγκεντρώνεται καταβάλλεται στον εργαζόμενο εφάπαξ, με την αποχώρηση από την εργασία. Τα συμβόλαια αυτά είναι ομαδικά και ατομικά.

Πολλές επιχειρήσεις έχουν συνάψει τέτοια συμβόλαια με το προσωπικό τους. Τα πιο διαδεδομένα ήταν της Αγροτικής Τράπεζας και της Αγροτικής Ασφαλιστικής, διότι ξεκίνησαν από παλιά, το 1985.

Οι μάγκες της Αγροτικής είχαν προβλέψει οι εργαζόμενοι να αποζημιώνονται με ένα μισθό για κάθε έτος στην υπηρεσία. Όμως υπολόγιζαν την αποζημίωση με το μέσο μισθό του τελευταίου 12μήνου που ήταν στην υπηρεσία, άρα του μέγιστου μισθού, συμπεριλαμβανομένου των δώρων του Πάσχα, των Χριστουγέννων και του επιδόματος αδείας.

  Έτσι, έβγαιναν στη σύνταξη και έπαιρναν εκτός από τη σύνταξη και γενναίες αποζημιώσεις βασισμένες σε αυτά τα συμβόλαια (οι εισφορές διαχρονικά ουδέποτε κάλυπταν τις συνολικές αποζημιώσεις).

ΔΙΠΛΟ- ΑΠΟΖΗΜΙΩΝΟΝΤΑΙ

Το ίδιο όμως έκαναν και σ υ ν ε χ ί ζ ο υ ν   να κάνουν κάποιοι τραπεζίτες. Μια κυπριακή τράπεζα έναν χρόνο πριν βάλει λουκέτο στην Ελλάδα, ρευστοποίησε εσπευσμένα τα ομαδικά ασφαλιστήρια συμβόλαια του προσωπικού, όμως μόνο για τους εργαζόμενους που είχαν 10 χρόνια και πάνω εργασίας. Τότε, τα πήραν χοντρά κάποια στελέχη, οι οποίοι μάλιστα διπλο-αποζημιώθηκαν όταν η τράπεζα πουλήθηκε και μείωσε το προσωπικό!!!

Άλλος πήρε 400.000 ευρώ, άλλος 500.000 ευρώ, άλλος 800.000 ευρώ κλπ. Με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια δηλαδή.

Τέτοια συμβόλαια έχουν εν ενεργεία κι άλλοι τραπεζίτες σε τράπεζες που ελέγχονται από το ελληνικό Δημόσιο και όπως λέγεται στην αγορά προβλέπουν αποζημιώσεις πολλών εκατομμυρίων.

Το παράδοξο βέβαια δεν είναι τα ασφαλιστήρια συμβόλαια των εργαζομένων. Όμως οι εταιρείες που κλείνουν ή τις χρηματοδοτούν ΟΛΟΙ  οι άλλοι φορολογούμενοι τότε ΔΕΝ  μπορούν να δίνουν διπλές αποζημιώσεις στους εργαζόμενους και κυρίως στους υψηλόμισθους.

Εκτός των άλλων υπάρχει κι ένα θέμα που ελέγχεται ως μεμπτό: Τα συμβόλαια αυτά ΔΕΝ  πληρώνονται σε περίπτωση μη επάρκειας του λογαριασμού και ο δικαιούχος ΔΕΝ  έχει αξίωση κατά της ασφαλιστικής.

ΟΜΩΣ υπάρχουν περιπτώσεις που πληρώθηκαν αρκετά συμβόλαια ενώ δεν επαρκούσε ο “λογαριασμός”, τον οποίο τον πλήρωσαν οι έ λ λ η ν ε ς  φορολογούμενοι.

  (*) για την αναπαραγωγή, από το www.thepressproject.gr – σχετικού άρθρου του Χρήστου Ιωάννου.-