Ο εμφύλιος πόλεμος των δικαστών συνεχίζεται…

by on 5 March 2021

Με αφορμή ότι στα τέλη του 2019 δημοσιοποιηθήκαν στα ΜΜΕ ακόμα και με δελτία τύπου οι σφοδρές διαφωνίες, αντεγκλήσεις και βαρύτατοι χαρακτηρισμοί μεταξύ των μελών του ΔΣ της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων (ΕΔΕ) δημοσίευσα στο Capital.gr της 11 .12.2019 άρθρο με τίτλο “Ο εμφύλιος πόλεμος των δικαστών και οι παθογένειες της δικαιοσύνης”, με το οποίο σαν παλιός δικαστής αποδοκίμαζα το νοσηρό κλίμα που είχε δημιουργηθεί μεταξύ των μελών του ΔΣ και κατ’ επέκταση και των δικαστών, που σαφώς παρεμπόδιζε την ομαλή λειτουργία της ΕΔΕ και δημιουργούσε δυσμενείς εντυπώσεις και σχόλια σε βάρος των δικαστικών λειτουργών και της δικαιοσύνης γενικότερα.

Με το άρθρο μου προσπάθησα να μεταδώσω στους εν ενεργεία συναδέλφους, που έχοντας γενικότερα ενδιαφέροντα θα το διάβαζαν, την αγωνία ενός παλιού δικαστή που βλέπει τα δυσάρεστα συμβάντα στον χώρο της δικαιοσύνης και όσα προβλέπω ότι πρόκειται να επακολουθήσουν, που σαφώς παραβλάπτουν την απονομή της δικαιοσύνης και την εμπιστοσύνη των πολιτών σε αυτή πάντα με την ελπίδα, ότι τελικά θα πρυτανεύσει η λογική και η ομόνοια μεταξύ συναδέλφων και ότι οι δικαστές θα αντιληφθούν ότι ασκούν λειτούργημα, που συνεπάγεται δεσμεύσεις και υποχρεώσεις με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον.

Δεν πρόκειται να επαναλάβω το άρθρο, αλλά θα παραθέσω ένα απόσπασμα του, γιατί εξακολουθεί να είναι επίκαιρο. “Γεγονός όμως είναι ότι παρά το υψηλό πνευματικό επίπεδο των δικαστών, οι υποψήφιοι δικαστές, που πολλοί έχουν μακρά συνδικαλιστική θητεία και που έχουν σχηματίσει παρατάξεις, συμπεριφέρονται για άγρα ψήφων, όπως και οι υπόλοιποι συνδικαλιστές… και δεν ασχολούνται κυρίως με τα σοβαρότερα προβλήματα, που ταλανίζουν τη λειτουργία της δικαιοσύνης. Δεν θα σχολιάσω … με την ευχή να εκλεγούν οι άριστοι, που μπορούν πραγματικά να προσφέρουν και οτιδήποτε συμβαίνει που μπορεί να προκαλέσει δυσμενή σχόλια να παραμείνει στον κλειστό κύκλο των δικαστών, γιατί ο κόσμος περιμένει πολλά από τη δικαιοσύνη και τους δικαστές.”. Φαίνεται ότι η ευχή μου δεν έπιασε και φθάσαμε στη σημερινή δυσάρεστη κατάσταση.

Με την αύξηση της δημοσιότητας της απεργίας του Κουφοντίνα και του κινδύνου της υγείας του διάφοροι φορείς και άτομα κατά το πλείστον συγκεκριμένου πολιτικού χώρου άρχισαν δηλώσεις συμπαράστασης και εκκλήσεις στην κυβέρνηση για λόγους ανθρωπιστικούς να υποχωρήσει στο αίτημα του Κουφοντίνα για τη μεταγωγή του στις φυλακές Κορυδαλλού, δηλαδή να δώσει πολιτική λύση στο πρόβλημα. Τις τελευταίες ημέρες έγιναν ατελείωτες σχετικές συζητήσεις, γράφτηκαν άρθρα, αναλύσεις, απόψεις, γνώμες με πολιτικό πρόσημο, ώστε το όλο θέμα από άποψη ανάπτυξης να έχει εξαντληθεί.

Στις 24-2-2021 η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων (ΕΔΕ) με ανακοίνωσή της άσκησε παρέμβαση υπέρ του Κουφοντίνα, ζητώντας από την Κυβέρνηση να αναθεωρήσει τη στάση της στο ζήτημα της μεταχείρισης του για λόγους επιεικείας και της προστασίας της ζωής του, που κινδυνεύει από τη συνέχιση της απεργίας πείνας. Η παραπάνω ανακοίνωση, που λήφθηκε κατά πλειοψηφία από το ΔΣ της ΕΔΕ, προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων εκ μέρους πολλών δικαστών μελών της ΕΔΕ, που με ανακοίνωσή τους ζητούν την ανάκλησή της και άλλα μέλη ζητούν τη σύγκληση της Γενικής Συνέλευσης των μελών, που είναι το κυρίαρχο σώμα, για να αποφασίσει επί του κρίσιμου αυτού ζητήματος. Ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των δικαστών συνεχίζεται με εκατέρωθεν εξυβριστικές δηλώσεις, ανακοινώσεις, δελτία τύπου ακόμα και απειλές μηνύσεων. Φοβάμαι ότι, εάν δεν επικρατήσει σύνεση, στο τέλος θα επέλθει διάσπαση της ΕΔΕ, όπως έγινε το 1983 με τη δημιουργία της τότε Ένωσης Ανωτάτων και Ανώτερων Δικαστών και σε κάθε περίπτωση κάποια μέλη θα αποχωρήσουν ή θα αδιαφορήσουν. Τελικά η κατάσταση αυτή αν συνεχιστεί θα αποβεί σε βάρος του κύρους και της απόδοσης της δικαιοσύνης με συνέπεια τη σταδιακή απώλεια της εμπιστοσύνης των πολιτών σε αυτή.

Υπάρχει ένα αξίωμα, που εμείς οι παλιοί δικαστές προσπαθούσαμε να το τηρήσουμε, ότι όταν η δικαιοσύνη εμπλέκεται με την πολιτική υποφέρει η δικαιοσύνη. Η περίπτωση Κουφοντίνα, ασχέτως αν καλύπτεται από ανθρωπιστικό και νομικό μανδύα, είναι κατ’ εξοχήν πολιτική υπόθεση, όπως προκύπτει από τη σφοδρότητα των αντιδράσεων εκ μέρους συγκεκριμένου πολιτικού χώρου και της  προσπάθειας πολιτικής φθοράς ή αποφυγής πολιτικού κόστους. Η ανάμειξη της ΕΔΕ, που εκπροσωπεί το σύνολο των δικαστών της τακτικής δικαιοσύνης, σε πολιτικά ζητήματα όπως είναι κατά τα παραπάνω η περίπτωση Κουφοντινα, που σαφώς δεν προβλέπεται από το καταστατικό της ΕΔΕ, ευρύτατα ερμηνευμένο, υπερβαίνει τα όρια της εντολής που δόθηκε με τις αρχαιρεσίες στην παρούσα πλειοψηφία του ΔΣ. Εξάλλου ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που μπορεί να έχουν δικαστική συνεχεία δεν επιτρέπεται η παρέμβαση δικαστικών ενώσεων, γιατί έτσι προκαταλαμβάνεται η δικανική κρίση. Επιπλέον η περίπτωση Κουφοντίνα είναι ένα ζήτημα, που διχάζει βαθύτατα τον ελληνικό λαό και η ταύτιση των δικαστών με οποιαδήποτε αιτιολογία με ένα από τα μέρη θέτει υπό αμφισβήτηση την αντικειμενικότητα και αμεροληψία που πρέπει να επιδεικνύουν και να διαφυλάξουν οι δικαστικοί λειτουργοί όχι μόνο κατά την ενάσκηση των καθηκόντων τους.

Μου έκανε εντύπωση η φράση της ανακοίνωσης της ΕΔΕ “τα εγκλήματα καταδικάσθηκαν τόσο από τα δικαστήρια και την κοινή συνείδηση” αλλά καταδίκη σημαίνει και έκτιση της ποινής σύμφωνα με το νόμο, άλλως είναι γράμμα κενό. Διαπιστώνω, ότι η ΕΔΕ επιδεικνύει δραστηριότητα σε πολλά ζητήματα, όμως σαν παλιός δικαστής και ενεργός πολίτης δεν συμφωνώ με τη θέση , που διατύπωσε στη συνάντησή της με τον κ. Υπουργό Δικαιοσύνης, να μην αλλάξει τρόπος αξιολογήσεως των δικαστών και να μην επεκταθεί το ωράριο λειτουργίας των ποινικών δικαστηρίων, μέτρο που σαφώς θα επιταχύνει την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης. Θα μπορούσε όμως να συστήσει στα μέλη της να επισπεύσουν την έκδοση πολιτικών αποφάσεων, που σε κάποιες περιπτώσεις η καθυστέρηση υπερβαίνει τη διετία, και οι διαθήκες να δημοσιεύονται τάχιστα όχι μετά έξι μήνες, γεγονός που έχει κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις.

Του Λέανδρου Ρακιντζή – capital.gr