ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ… ΝΕΟΓΙΑΠΗΔΕΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΦΡΙΝΤΜΑΝ

by on 27 April 2018

Ό,τι δεν μπόρεσε να εφαρμόσει η Μάργκαρετ Θάτσερ στη Βρετανία, μετά τις έντονες αντιδράσεις των Συνδικάτων αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας, το πέτυχε το δίδυμο Αλέξη Τσίπρα και Πάνου Καμμένου στην χώρα μας: παραίτηση από την ονομαστική διαγραφή του χρέους, καταστολή των κοινωνικών αγώνων, υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας για δεκαετίες υπέρ των δανειστών, ξεπούλημα όλων των στρατηγικών δημοσίων επιχειρήσεων, ισοπέδωση των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, «μετάλλαξη» της Δημοκρατίας, υφαρπαγή της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας, υποθήκευση της χώρας για 99 χρόνια, και ο κατάλογος δεν έχει… πάτο!

Ό,τι δίδαξαν στο πλαίσιο της Σχολής του Σικάγο ο ιδρυτής της Μίλτον Φρίντμαν, αμερικανός οικονομολόγος,και οι νεογιάπηδες μαθητές του, εφαρμόζονται κατά γράμμα από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛους, που έχουν φέρει δύο μνημόνια και ετοιμάζονται και για ένα ακόμη… υβριδικό (σ.σ.: που θα περιέχει και την… καθαρή έξοδο από τα μνημόνια).

Τελευταίο τους κατόρθωμα, πέραν του ξεπουλήματος της ΔΕΗ, το «ματωμένο» πρωτογενές πλεόνασμα του πάνω 4%, που «σημειώθηκε» σύμφωνα με ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ για το 2017. Πώς, όμως, σχηματίστηκε αυτό για να πανηγυρίζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ; Ο ταξικός «αποστάτης» παραθέτει την απάντηση, έτσι όπως τη δίνει η ΕΝΥΠΕΚΚ: «Καταρχήν, σχηματίζεται από τις ληξιπρόθεσμες οφειλές τού Δημοσίου προς τους ιδιώτες που υπερβαίνουν τα 3,3 δισ ευρώ. Δεύτερη πηγή τού πλεονάσματος είναι η παρακράτηση εκατοντάδων χιλιάδων συντάξεων, η έναρξη χορήγησης των οποίων εκκρεμεί εδώ και αρκετά χρόνια. Το πλεόνασμα αυξάνουν επίσης η μη έγκαιρη καταβολή των κρατικών επιχορηγήσεων προς τα Νοσοκομεία και άλλους φορείς δημοσίου συμφέροντος και ασφαλώς η τραγική απομείωση των δημοσίων επενδύσεων και των αμυντικών δαπανών. Σ’ αυτά πρέπει να προστεθεί και η υπερφορολόγηση των μικρομεσαίων σε τέτοιο βαθμό που συντρίβει τον μικροϊδιοκτητικό τρόπο παραγωγής και εξαρθρώνει τις κύριες παραγωγικές δυνάμεις της οικονομίας».

Η λεγόμενη… ανάπτυξη του 1,4%, η λυμφατική «ανάπτυξη» που καταγράφει η ΕΛΣΤΑΤ δεν προέρχεται βέβαια ούτε από παραγωγικές επενδύσεις ούτε από τον εκσυγχρονισμό ή την ανασυγκρότηση των παγίων κεφαλαίων τού δευτερογενούς τομέα. Ούτε ασφαλώς οφείλεται στην κατανάλωση αφού, προϊόντος του μνημονιακού χρόνου, καταγράφεται συνεχιζόμενη μείωση της καταναλωτικής δαπάνης. Όπως σημειώνει η ΕΝΥΠΕΚΚ, «η λυμφατική αυτή “ανάπτυξη” καταγράφεται λογιστικά κυρίως από το τίμημα των πωλούμενων σε εξευτελιστικές τιμές κρίσιμων μονάδων δημοσίων επιχειρήσεων και άλλων στοιχείων τού εθνικού πλούτου που αγοράζονται από κρατικές (κατά προτίμηση) εταιρίες των δανειστών ή άλλων δυνάμεων (και με δάνεια από τις προβληματικές ελληνικές τράπεζες, αλλά και τη «γραμμή QE»)».

Με λίγα λόγια, η «αριστερά» του απόλυτου νεοφιλελευθερισμού παραδόθηκε άνευ όρων στο πολυεθνικό και νομαδικό κεφάλαιο και στην Ευρωπαϊκή Τεχνοδομή με στόχο μόνο την παραμονή της στην εξουσία, ισοπεδώντας κυριολεκτικά το λαό, τους εργαζομένους, τους συνταξιούχους, τους άνεργους, τη νεολαία που μεταναστεύει, ολόκληρες γενεές, μια ολόκληρη κοινωνία.

ΥΓ. Και για να μην ξεχνιόμαστε: τι είχε πει πως δε θα ιδιωτικοποιούσε ο Φρίντμαν; Τις ένοπλες δυνάμεις, τις δυνάμεις καταστολής και τα δικαστήρια, ό,τι δηλαδή χρησιμοποιεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για να καταπνίξει τις λαϊκές και εργατικές αντιδράσεις ενάντια στη νεοφιλελεύρη μνημονιακή πολιτική της.

Από τον ταξικό «αποστάτη» – ergasianet